Wat volgt is een carrière van zo’n 400 wedstrijden in het eerste team en uiteindelijk een fulltime rol in de organisatie die hij in zijn hart heeft gesloten. Maar wat maakt Tilburg Trappers nou zo bijzonder? René hoeft er niet lang over na te denken: “Het familiegevoel. Deze club ís gewoon een familie. En dat voel je op alle niveaus.” Voor René is het trouwens letterlijk een familiekwestie. Zo kijkt hij met trots vanaf de tribune naar zijn zoon Reno, die het Trappers-shirt in het eerste team draagt. “Ik ben kritisch hoor, maar het is mooi om te zien dat hij zijn eigen pad heeft gekozen. Hij heeft geen kruiwagen nodig gehad.”

Dat ijshockey leeft in Tilburg, is voor René geen verrassing. “In de jaren zeventig hadden we hier een legendarisch team, vol Tsjechische en Canadese spelers. We werden zes keer op rij kampioen. Dat gaf een enorme boost. En het publiek komt voor spektakel. Want dát is ijshockey. Snel, fysiek, explosief. Je zit op het puntje van je stoel.” De club heeft ook organisatorisch z’n zaakjes op orde. “Het moet op én rondom het ijs kloppen. Van de kleedkamers tot de catering. Spelers merken dat. Die willen hier spelen, omdat het goed geregeld is.” Het publiek voelt dat ook, vertelt hij. “Onze hal zit elke wedstrijd vol, soms zijn we zelfs uitverkocht. Dan voel je de energie. Dat doet iets met de spelers. En met mij ook.”

De Tilburgse ijshockeyclub investeert volop in jong talent. “We hebben een hele sterke jeugdopleiding, met 160 jeugdleden verdeeld over teams op elk niveau. Niet alleen gericht op winnen, maar op plezier, leren en doorgroeien. Jongeren kunnen via proeftrainingen kennismaken met de sport. En van degenen die het een keer proberen, blijft 80% hangen. Dan weet je genoeg.” Een belangrijk doel van het jeugdbeleid is de doorstroom naar het eerste team dat speelt in de Oberliga, de derde klasse in Duitsland. “We willen dat onze jeugd daar uiteindelijk ook staat. Daar trainen we op. En dat lukt, stap voor stap.”

Voor wie zich afvraagt wat een Nederlandse club in een Duitse competitie te zoeken heeft: Tilburg Trappers zag weinig uitdaging in de relatief kleine Nederlandse competitie. Vandaar dat ze in 2015 overstapten naar de sterkere Oberliga waar ze meer sportieve tegenstand én meer mogelijkheden kregen om de club en spelers verder te professionaliseren. Tot zover het hoe en waarom. Tijd voor de toekomst. “Onze droom? Promotie naar de DEL2, de op één na hoogste competitie van Duitsland. Dat zou een enorme stap zijn.” Maar dan moet er ook iets anders gebeuren: “Een nieuw stadion. Met plek voor vijf- tot zesduizend man. Als we willen doorgroeien, hoort dat erbij.” Echt loslaten is er voor René nauwelijks bij, geeft hij toe: “Op vakantie misschien. Maar verder draait mijn leven om deze club. Dag en nacht. Als speler heb ik nooit een kampioenschap gepakt, maar ik kijk terug op de mooiste tijd van m’n leven. Ik heb daar vriendschappen opgedaan die al vijftig jaar meegaan. Dat zegt alles.”